چشمكى زد كه فتنه‌اى نبود * فتنه گفتم ترا به زير سر است ديده‌ام تا كه نوك مژگانش * ميل دل بيشتر به نيشتر است ضرر است ار كه عشق مه‌رويان * منفعتها بسى در اين ضرر است تا شدم دور از آن لب شيرين * چون مگس دست حسرتم بسر است اشك سرخم ببين و گونه زرد * عاشقان را علامت ديگر است اى بت مه‌لقا كه پيش قدت * پست بالاى سرو كاشمر است پيش قد تو سر و پا به گل است * نزد روى تو لاله خون‌جگر است چشم دل باز كن بتا بنگر * كافتاب وجود جلوه‌گر است نخل رفعت كه داورش بنشاند * از شرافت ببين كه بارور است كرد شمسى طلوع كورا پاى * از شرافت تبارك قمر است جلوه‌گر گشت طلعت زهرا * آنكه نورى ز نور دادگر است گهرى داد حق بدر يتيم * كه بگنجينه داشت حى قديم بند دوم اى رخ انور تو مطلع نور * نور سيماى تو تجلى طور از بنايت جهان جان آباد * وز ولايت سراى دل مأمور فكر تو مىبرد ملال و محن * ذكر تو آورد نشاط و سرور از تو انوار حق عيان گرديد * هركجا بود ظلمتى شد نور بود رخسار شاهد ازلى * مدتى در حجاب جان مسطور ز يكى جلوه‌اى تجلى كرد * آمد آن جلوه در بروز و ظهور تافت خورشيد طلعت زهرا * مقصد خلقت خداى غفور گرچه رويش كسى نديد چسان * طلعت آفتاب بيند كور رفت از ياد هاجر و مريم * تا كه گرديد فاطمه مشهور سوره هل اتى على الانسان * آيه ان سعيكم مشكور